De meningen zijn verdeeld: sommigen denken dat de bomen tot in de lucht kunnen groeien, anderen spreken over overvloed. Wat klopt weet ik ook niet precies.

Wat ik wel geloof is dat alles zijn limiet heeft en er uiteindelijk een einde aan groei zit. Vervolgens begint er weer iets nieuws (of een adaptie). Economische groei is uiteindelijk een natuurlijk verschijnsel. Er zit een limiet ook aan het menselijk handelen en denken, daarom zijn er maar weinig (tot geen) bedrijven of merken die oneindig groeien. Dat wil niet zeggen dat ze een mooi bestaansrecht hebben.

Bedrijven die duurzaam willen groeien houden het m.i. het langste vol. Ze houden hun limieten in de gaten, houden daarmee hun energie verspreid en binnen de perken. En bedrijven die graag hun duurzame steen bijdragen hebben een extra dimensie aan hun bestaan toegevoegd: het geeft een kick om te zien dat je slim kunt omgaan waar mogelijk met de natuurlijk resources en het daagt uit om steeds een duurzaam stapje verder te gaan.

Dit pad volg ik met mijn klanten en eigen projecten de afgelopen jaren al langer en handel vooral uit overtuiging en een stuk gevoel.

Onlangs kwam ik het boek “De goede voorouder” van Roman Krznaric tegen: hij haalt onder meer de gedachte (en ontdekking) van Jonathan Kals aan die de S curve gedachte heeft omschreven. Die houdt in dat alle groei een einde heeft en een natuurverschijnsel is; we hebben dat nodig om in balans te blijven en te overleven. En hij gaf in de 80-er jaren van de vorige eeuw al aan dat we op een punt komen waar we duurzamer moeten gaan werken en denken (zie grafiek).

Een boek en gedachte naar mijn duurzame hart.

Bekijk hier een boek over Jonathan Salk.

&

De goede voorouder bij Bol.com